„Idą po nas”

Wiersz „Idą po nas” – czyta Dariusz Szada-Borzyszkowski

Idą po nas

Najpierw okaleczyli lasy łamali kręgosłupy drzew jak zapałki zdrowe dęby kładły szyje pod mechaniczne piły które cięły ich życia na drobne drzazgi Po leśnej rzezi czas przyszedł na rzeki po co komu rzeki po co komu srebrzyste łuski ryb Wydarli z brzucha Odry całe jej życie w agonii osiadła na mieliźnie niesie z nurtem śmierć fetor rybich ciał roznosi się po okolicy I gdy myślałeś że zabrali już wszystko idą po nas idą po nas jesteśmy następni w kolejce

Powiązane publikacje

Magdalena Szpunar

Tyle jej wszędzie i ciągle tak mało