Tyle jej wszędzie i ciągle tak mało

Poezja musi być piękna słowem, które zapada w pamięci. Tomik „Tyle jej wszędzie i ciągle tak mało” zawiera oprócz piękna, estetyki coś wyjątkowego, prawdę słów misternie wplecioną w tekst o nas, o naszych czasach, o przemijaniu i przyszłości wartości. Ojczyzna w wierszach jawi się jako niedokończona droga do człowieczeństwa, humanizmu i dpowiedzialności za życie swoje i innych, tak wyraziście pokazana w strofach poezji.

Z recenzji Jerzego Gogoła