„12 miesięcy”

12 miesięcy

Idź przez ten rok niespiesznie smakuj powoli każdy z dwunastu miesięcy żyj mądrością przyrody i ani o krok bardziej W styczniu szukaj ziaren życia uśpionych pod skibami ziemi pamiętaj że to co ważne zwykle pod stopami W lutym szukaj czerwonych piórek gili którym jarzębina brzuszki wybarwia i bądź jak one nie dbając o jutro W marcu zobacz jak rodzi się życie choć wszyscy dawno przestali w nie wierzyć ono zawsze na przekór i wbrew W kwietniu bądź jak pierwsze kwiaty zalewające świat kolorem pamiętaj jesteś tu tylko na chwilę W maju zakochaj się w bzach ucz się radości życia od zachłannej wiosny bo życia nigdy dość W czerwcu bądź jak słodycz truskawek co plami kochankom usta bo tylko miłość nadaje sens W lipcu bądź jak słońce co ogrzewa zmęczone ciało i bądź słońcem dla innych W sierpniu bądź pełen życia choć dużo już wiesz bądź jak kłosy zbóż chylące się ku ziemi We wrześniu idź na lekcje do szkoły świata i terminuj pilnie aż coś zrozumiesz W październiku bądź rumianą jabłonią bądź dla innych słodyczą śliwkowych powideł po łyżeczce każdemu komu jej poskąpiono W listopadzie zatrzymaj się nad ulotnością świata czas przejść w zimowanie tylko niespieszność pozwala dojrzeć W grudniu bądź jak płatek śniegu co swoje piękno tylko na chwilę i smakuj życie niezależnie od miesiąca