„Światopatrzenie”
Wiersz „Światopatrzenie” – czyta autorka Magdalena Szpunar
Odczyt miał miejsce podczas wieczorku w „Księgarni Kameralna Książka i Wino” w Gdańsku Oliwie.
Światopatrzenie
Moje światopatrzenie jest proste kos śpiewający na gałązce choć mówią że umarło lato róża kwitnąca słońcem na przekór burej jesieni krwistość jarzębin co chowa w sobie wszystkie miłości lata Moje światopatrzenie jest proste spierzchnięta miechunka w której bije serce świata odwaga dzikich róż którym nie straszny poranny mróz ciepła herbata którą można ogrzać jesiennienie Moje światopatrzenie jest proste uśmiech dziecka zawsze tak samo ufny męża ciepły chleb żeby mi nie było głodno dobrzy ludzie którzy jesień zamieniają w wiosnę
Powiązane publikacje
